Başlarken
Hızlı başlangıç
Kurulacak hiçbir şey, açılacak hiçbir hesap yok. Scellis zaten bulunduğunuz yerde çalışır — bir tarayıcı sekmesinde. Uygulamayı ilk açtığınızda birkaç saniyelik, tek seferlik bir başlatma çalışır ve yerel bir veritabanını motorun çalışma setiyle doldurur; o andan itibaren elinizdeki her şey tamamen çevrimdışı çalışır — yazma, hesaplama, eğitim, commit'ler — ve yalnızca yeni içeriğin keşfi ağa uzanır. Scellis şu anda bir geliştirme önizlemesidir; bunu, platformun etrafında kurulduğu akış olarak okuyun: boş bir sekmeden, bir başkasının bir bağlantıdan yeniden üretebileceği bir sonuca altı adım.
1. Uygulamayı açın#
Studio'yu güncel bir tarayıcıda açın. İlk ziyaret motoru getirir ve yerel veritabanınızı doldurur — başlamak için gereken bloklar, op'lar, görüntüleyiciler ve şablonlar — saniyeler içinde, yalnızca bir kez. Sonrasında sekme yerel önceliklidir: dizüstünü kapatın, uçağa binin, çalışmaya devam edin. Yazdığınız ya da çalıştırdığınız hiçbir şey bağlantı gerektirmez; ağ, ancak henüz sahip olmadığınız içeriği aramaya çıktığınızda geri döner. Yerel öncelik sözünün tamamı budur — sunucu çalışmanızı güçlendirir, asla onun kritik yolunda durmaz.
Not
Oturum açmamış bir kullanıcı kısıtlı bir kullanıcı değildir. Kendi cihazınızda her türlü hesaplamayı yazabilir ve çalıştırabilirsiniz — sınırsız; bu zemin her kademede aynıdır, hiç hesap olmadan bile. Hesap, bunun üzerine platform hizmetleri ekler: cihazlar arası eşitleme, paylaşım, birlikte çalışma. Daha sonra oturum açarsanız Scellis yerel çalışmanızı tek seferde ve idempotent biçimde hesabınıza bağlar — hiçbir şey kaybolmaz, hiçbir şeyi yeniden yapmazsınız.
2. Bir iş akışı kurun#
Boş bir tuval, boş bir sayfa değildir. Studio tuvali başlangıç şablonları, örnek veri kümeleriyle bir şablon galerisi ve tam da bu an için kurulmuş bir ilk çalıştırma yolu sunar — hazır gelen her şablon, tek bir düzenleme yapmadan veriden ilk metriğe kadar uçtan uca çalışır. Birini seçin ya da sıfırdan kurun: blokları Catalog'dan tuvale sürükleyin ve tipli bir çizge olarak bağlayın — yükleyin, hazırlayın, eğitin, değerlendirin. Editör siz kurdukça doğrular: bir tip uyuşmazlığı, çalıştırmanın ortasında değil, bağlama anında görünür. Bir bloğun gerçekte ne olduğu — bir kod parçası değil, sürümlü ve sözleşmeli bir birim — temel kavramların konusudur.
İstemedikçe yalnız da değilsiniz. Copilot ilk dakikadan itibaren blokları taslak olarak hazırlayabilir, bağlayabilir ve çizgeyi açıklayabilir — sizinle aynı API üzerinden, öyle ki yaptığı her şeyi siz de tıklayabilirdiniz, tıkladığınız her şeyi de o okuyabilir. Bir başlangıç Copilot kotası dahildir; kendi model anahtarınızı daha sonra getirirsiniz.
3. Verinizi getirin#
Yerel dosyalar varsayılan ve hızlı yoldur: bir bloğu bir dosyaya yöneltin; dosya olduğu yerde, diskten akar — hiçbir şey karşıya yüklenmez, çünkü “veri yüklemek” okumak demektir, göndermek değil. Veri başka bir yerdeyse onu bağlayıcılar üzerinden çekersiniz — HTTP, bulut depolama, nesne depolama — her biri beyan edilmiş, onaya bağlı bir etki; kimlik bilgileri cihazınızda şifreli kalır ve hiçbir yere eşitlenmez. Platform, yapısal olarak asla tutmadığı bir anahtarı sızdıramaz.
4. Önce ön kontrol, sonra çalıştırın#
Çalıştır'a bastığınızda önce hiçbir şey olmaz. Planlayıcı, çizgenin tamamının tepe bellek planını hesaplar ve uygulanabilirliği gerçek cihazınıza göre — varsayımsal bir cihaza göre değil — tek bir tampon ayrılmadan önce denetler. Üç renkle yanıtlar:
| Sonuç | Anlamı |
|---|---|
| Yeşil | Plan cihazınıza sığıyor. Çalıştırın. |
| Sarı | Adlandırılmış bir değişiklikle sığar — daha küçük bir batch, checkpointing, farklı bir hassasiyet. |
| Kırmızı | Bu haliyle sığmaz. Planlayıcı, daha hiçbir şey ayrılmadan neyi değiştireceğinizi söyler. |
Ayarı, herhangi bir şey çalışmadan önce yaparsınız — bellek tükenip çöktükten sonra değil. Ardından çizge, incelenebilir bir IR merdiveninden WebGPU'ya iner ve makinenizde zaten bulunan GPU'da çalışır — her sonuç, beyan edilmiş toleranslar içinde bir CPU referansına karşı denetlenir; bu, yerleşikleri de kendi kodunuzu da aynı biçimde denetleyen doğruluk rejiminin ta kendisidir. Kullanılabilir WebGPU'su olmayan bir cihaz aynı iş akışını daha yavaş bir CPU yolunda çalıştırır — bunu açıkça söyleyen kalıcı bir şeridin arkasında, asla sessiz bir ikame olarak değil; ikisi de olmayan bir cihazda Studio yine açılır — kurmak ve incelemek için.
5. İzleyin ve yineleyin#
Bir çalıştırma, bitmesini beklediğiniz bir kara kutu değildir. Canlı bir kayıp eğrisi, canlı tanılar ve bütçe uyarıları oluştukları anda akar; dilediğiniz an duraklatır, sürdürür ya da iptal edersiniz. Kontrol noktaları; ağırlıkların, optimizer durumunun ve RNG durumunun içerik-adresli paketleridir — sürdürülen bir çalıştırma, duraklattığınız çalıştırmanın ta kendisidir; tam olarak aynı rastgele dizi devam eder, bir benzeri değil. Uzun çalıştırmalar da gözetilir: arka plan sekmesindeki kısıtlama duyurulur, isteğe bağlı bir wake lock ve ayrık bir çalıştırma penceresi eğitim döngüsünü ayakta tutar, çöken bir sekme ise tek tıkla kontrol-noktasından-sürdür seçeneğiyle “kesildi” durumuna uzlaşır.
6. Commit edin ve paylaşın#
Bir sonuç saklanmaya değerse commit edin. Commit, çalışmanızın içerik-adresli bir sürümüdür — tam programın, girdilerinin ve beyan edilmiş hassasiyetinin üzerindeki değişmez bir hash. Bağlantıyı paylaşın; karşı taraf aynı programı, aynı girdileri ve aynı determinizm kademesini yeniden çözer ve sonucu kendi cihazında yeniden üretir. Scellis'in sizden istediği ayrım küçük ve katıdır: taslak üzerinde birlikte çalışırsınız; commit'e atıf verirsiniz.
O bağlantının uçtan uca yeniden üretildiğini görmek — köken, fork ve hepsi — kendi başına kısa bir turdur: bir sonucu yeniden üretme. Altındaki güvenceler — hash kimliği, veri kümesi ve bölme hash'leri, „aynı sonuç“un iki dürüst kademesi — yeniden üretilebilirliktir.